The era of disorder which perceived as order

A. A violent order is disorder; and

B. A great disorder is an order. These

Two things are one. (Pages of illustrations.)

—“The Connoisseur of Chaos,” Wallace Stevens

هر نظم قهر آميز ، خود بي نظمي است ، و

هر بي نظمي بزرگ خود نظم است

اما هر دو دو روي يك سكه اند ( هر دو يكي اند)

از نوشته هاي والس ستيونس)

در جهان نيوليبراليسم ما با وجود رهبران پوپوليست لجام گسيخته با گرايش غير دموكراتيك در مركز ( كشور هاي پيشرفته ) و ديكتاتوري فاسد در كشور هاي پيرامون ( كشور هاي در حال توسعه) ، و بي برنامگي و روز مره گرايي سياست مسلط و مرسوم ، ترند گرايي مصرف گرايانه ايده و انديشه توسط همگان در فضاي مجازي بنام فرديت يافتن ( اما چيزي جز فرديت يافتن مجاز ي نيست) و كالايي شدن ذهن و تن در گردونه كالا-انسان-كالا و به تبع آن بي تفاوتي همگاني

به سياستي سيستميك براي تغيير و نيز شكاف طبقاتي و بحران هاي مكرر و روابط نابرابر و نيز توليد مواد خام در كشور هاي پيراموني و فقر و بيكاري گسترده ناشي از جهاني شدن يك سويه و شكل گيري دهكده هايي ( و يا بهتر بگويم جزيره هاي پيراموني) در هر شهر ، گسترش سازمان هاي مافيايي در كشور ها و نيز شورش روزانه فقيران و نداران راهي را جز افزايش نيروهاي امنيتي -نظامي-پليسي براي سركوب و ايجاد نظم بي نظم در پي نخواهد داشت